๘. จงฺกมนทายกตฺเถรอปทานํ

๙๓. ‘‘อตฺถทสฺสิสฺส มุนิโน, โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน;

อิฏฺฐกาหิ จินิตฺวาน, จงฺกมํ การยึ อหํ.

๙๔. ‘‘อุจฺจโต ปญฺจรตนํ, จงฺกมํ สาธุมาปิตํ;

อายามโต หตฺถสตํ, ภาวนียฺยํ มโนรมํ.

๙๕. ‘‘ปฏิคฺคเหสิ ภควา, อตฺถทสฺสี นรุตฺตโม;

หตฺเถน ปุลินํ คยฺห, อิมา คาถา อภาสถ.

๙๖. ‘‘‘อิมินา ปุลินทาเนน, จงฺกมํ สุกเตน จ;

สตฺตรตนสมฺปนฺนํ, ปุลินํ อนุโภสฺสติ.

๙๗. ‘‘‘ตีณิ กปฺปานิ เทเวสุ, เทวรชฺชํ กริสฺสติ;

อนุโภสฺสติ สมฺปตฺตึ, อจฺฉราหิ ปุรกฺขโต.

๙๘. ‘‘‘มนุสฺสโลกมาคนฺตฺวา, ราชา รฏฺเฐ ภวิสฺสติ;

ติกฺขตฺตุํ จกฺกวตฺตี จ, มหิยา โส ภวิสฺสติ’.

๙๙. ‘‘อฏฺฐารเส กปฺปสเต, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, จงฺกมสฺส อิทํ ผลํ.

๑๐๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จงฺกมนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

จงฺกมนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.