๗. สยนทายกตฺเถรอปทานํ

๘๘. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, เมตฺตจิตฺตสฺส ตาทิโน;

สยนคฺคํ มยา ทินฺนํ, ทุสฺสภณฺเฑหิ [ทุสฺสภณฺเฑน (สฺยา.)] อตฺถตํ.

๘๙. ‘‘ปฏิคฺคเหสิ ภควา, กปฺปิยํ สยนาสนํ;

อุฏฺฐาย สยนา [อาสนา (สี.)] ตมฺหา, เวหาสํ อุคฺคมี ชิโน.

๙๐. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ สยนมทาสหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สยนสฺส อิทํ ผลํ.

๙๑. ‘‘เอกปญฺญาสิโต กปฺเป, วรโก [วรุโณ (สี. สฺยา.)] เทวสวฺหโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๙๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สยนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สยนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.