๖. ปทุมจฺฉทนิยตฺเถรอปทานํ

๘๓. ‘‘นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ, วิปสฺสิมฺหคฺคปุคฺคเล;

สุผุลฺลปทุมํ คยฺห, จิตมาโรปยึ อหํ.

๘๔. ‘‘อาโรปิเต จ จิตเก, เวหาสํ นภมุคฺคมิ;

อากาเส ฉทนํ [อากาสจฺฉทนํ (สี.)] กตฺวา, จิตกมฺหิ อธารยิ.

๘๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๘๖. ‘‘สตฺตตาลีสิโต กปฺเป, ปทุมิสฺสรนามโก;

จาตุรนฺโต วิชิตาวี, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๘๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมจฺฉทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ;

ปทุมจฺฉทนิยตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.