๑. เอกวิหาริกตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘อิมมฺหิ ภทฺทเก กปฺเป, พฺรหฺมพนฺธุ มหายโส;

กสฺสโป นาม โคตฺเตน, อุปฺปชฺชิ วทตํ วโร.

๒. ‘‘นิปฺปปญฺโจ นิราลมฺโพ, อากาสสมมานโส;

สุญฺญตาพหุโล ตาที, อนิมิตฺตรโต วสี.

๓. ‘‘อสงฺคจิตฺโต นิเกฺลโส [นิลฺเลโป (สฺยา. ก.)], อสํสฏฺโฐ กุเล คเณ;

มหาการุณิโก วีโร, วินโยปายโกวิโท.

๔. ‘‘อุยฺยุตฺโต ปรกิจฺเจสุ, วินยนฺโต สเทวเก;

นิพฺพานคมนํ มคฺคํ, คตึ ปงฺกวิโสสนํ.

๕. ‘‘อมตํ ปรมสฺสาทํ, ชรามจฺจุนิวารณํ;

มหาปริสมชฺเฌ โส, นิสินฺโน โลกตารโก.

๖. ‘‘กรวีกรุโต [กรวีกรุโท (สฺยา. ปี. ก.)] นาโถ, พฺรหฺมโฆโส ตถาคโต;

อุทฺธรนฺโต มหาทุคฺคา, วิปฺปนฏฺเฐ อนายเก.

๗. ‘‘เทเสนฺโต วิรชํ ธมฺมํ, ทิฏฺโฐ เม โลกนายโก;

ตสฺส ธมฺมํ สุณิตฺวาน, ปพฺพชึ อนคาริยํ.

๘. ‘‘ปพฺพชิตฺวา ตทาปาหํ, จินฺเตนฺโต ชินสาสนํ;

เอกโกว วเน รมฺเม, วสึ สํสคฺคปีฬิโต.

๙. ‘‘สกฺกายวูปกาโส เม, เหตุภูโต มมาภวี [มมาคมี (สฺยา. ปี.)];

มนโส วูปกาสสฺส, สํสคฺคภยทสฺสิโน.

๑๐. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา, วิหรามิ อนาสโว.

๑๑. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ, มม พุทฺธสฺส สนฺติเก;

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๑๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกวิหาริโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

เอกวิหาริกตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.