๗. อุจฺฉงฺคปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑๔๒. ‘‘นคเร พนฺธุมติยา, อโหสึ มาลิโก ตทา;

อุจฺฉงฺคํ ปูรยิตฺวาน, อคมํ อนฺตราปณํ.

๑๔๓. ‘‘ภควา ตมฺหิ สมเย, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขโต;

มหตา อานุภาเวน, นิยฺยาติ โลกนายโก.

๑๔๔. ‘‘ทิสฺวาน โลกปชฺโชตํ, วิปสฺสึ โลกตารณํ;

ปุปฺผํ ปคฺคยฺห อุจฺฉงฺคา, พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ.

๑๔๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๔๖. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๑๔๗. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๑๔๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุจฺฉงฺคปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุจฺฉงฺคปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.