๓. ติณสูลกฉาทนิยตฺเถรอปทานํ

๗๙. ‘‘ชาตึ ชรญฺจ มรณํ, ปจฺจเวกฺขึ อหํ ตทา;

เอกโก อภินิกฺขมฺม, ปพฺพชึ อนคาริยํ.

๘๐. ‘‘จรมาโนนุปุพฺเพน, คงฺคาตีรํ อุปาคมึ;

ตตฺถทฺทสาสึ ปถวึ, คงฺคาตีเร สมุนฺนตํ.

๘๑. ‘‘อสฺสมํ ตตฺถ มาเปตฺวา, วสามิ อสฺสเม อหํ;

สุกโต จงฺกโม มยฺหํ, นานาทิชคณายุโต.

๘๒. ‘‘มมุเปนฺติ จ วิสฺสตฺถา, กูชนฺติ จ มโนหรํ;

รมมาโน สห เตหิ, วสามิ อสฺสเม อหํ.

๘๓. ‘‘มม อสฺสมสามนฺตา, มิคราชา จตุกฺกโม;

อาสยา อภินิกฺขมฺม, คชฺชิ โส อสนี วิย.

๘๔. ‘‘นทิเต มิคราเช จ, หาโส เม อุทปชฺชถ;

มิคราชํ คเวสนฺโต, อทฺทสํ โลกนายกํ.

๘๕. ‘‘ทิสฺวานาหํ เทวเทวํ, ติสฺสํ โลกคฺคนายกํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, ปูชยึ นาคเกสรํ.

๘๖. ‘‘อุคฺคจฺฉนฺตํว สูริยํ, สาลราชํว ปุปฺผิตํ;

โอสธึว วิโรจนฺตํ, สนฺถวึ โลกนายกํ.

๘๗. ‘‘‘ตว ญาเณน สพฺพญฺญุ, โมเจสิมํ สเทวกํ;

ตวํ อาราธยิตฺวาน, ชาติยา ปริมุจฺจเร.

๘๘. ‘‘‘อทสฺสเนน สพฺพญฺญุ, พุทฺธานํ สพฺพทสฺสินํ;

ปตนฺติวีจินิรยํ, ราคโทเสหิ โอผุฏา [โอตฺถฏา (สฺยา.)].

๘๙. ‘‘‘ตว ทสฺสนมาคมฺม, สพฺพญฺญุ โลกนายก;

ปมุจฺจนฺติ ภวา สพฺพา, ผุสนฺติ อมตํ ปทํ.

๙๐. ‘‘‘ยทา พุทฺธา จกฺขุมนฺโต, อุปฺปชฺชนฺติ ปภงฺกรา;

กิเลเส ฌาปยิตฺวาน, อาโลกํ ทสฺสยนฺติ เต’.

๙๑. ‘‘กิตฺตยิตฺวาน สมฺพุทฺธํ, ติสฺสํ โลกคฺคนายกํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, ติณสูลํ อปูชยึ.

๙๒. ‘‘มม สงฺกปฺปมญฺญาย, ติสฺโส โลกคฺคนายโก;

สกาสเน นิสีทิตฺวา, อิมา คาถา อภาสถ.

๙๓. ‘‘‘โย มํ ปุปฺเผหิ ฉาเทสิ, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ;

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ, สุณาถ มม ภาสโต.

๙๔. ‘‘‘ปญฺจวีสติกฺขตฺตุํ โส, เทวรชฺชํ กริสฺสติ;

ปญฺจสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ, จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ.

๙๕. ‘‘‘ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ;

ตสฺส กมฺมนิสฺสนฺเทน [กมฺมสฺส นิสฺสนฺโท (สี. สฺยา. ปี.)], ปุปฺผานํ ปูชนาย จ [โส (สฺยา. ปี.)].

๙๖. ‘‘‘สีสํนฺหาโต จยํ โปโส, ปุปฺผมากงฺขเต ยทิ [สายํ ปาโต จยํ โปโส, ปุปฺเผหิ มํ อฉาทยิ (สฺยา.)];

ปุญฺญกมฺเมน สํยุตฺตํ [สํยุตฺโต (สี. สฺยา. ปี.)], ปุรโต ปาตุภวิสฺสติ.

๙๗. ‘‘‘ยํ ยํ อิจฺฉติ กาเมหิ, ตํ ตํ ปาตุภวิสฺสติ;

สงฺกปฺปํ ปริปูเรตฺวา, นิพฺพายิสฺสตินาสโว’.

อฏฺฐารสมํ ภาณวารํ.

๙๘. ‘‘กิเลเส ฌาปยิตฺวาน, สมฺปชาโน ปติสฺสโต;

เอกาสเน นิสีทิตฺวา, อรหตฺตมปาปุณึ.

๙๙. ‘‘จงฺกมนฺโต นิปชฺชนฺโต, นิสินฺโน อุท วา ฐิโต;

พุทฺธเสฏฺฐํ สริตฺวาน, วิหรามิ อหํ สทา.

๑๐๐. ‘‘จีวเร ปิณฺฑปาเต จ, ปจฺจเย สยนาสเน;

ตตฺถ เม อูนตา นตฺถิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๐๑. ‘‘โส ทานิ ปตฺโต อมตํ, สนฺตํ ปทมนุตฺตรํ;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, วิหรามิ อนาสโว.

๑๐๒. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๐๓. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๑๐๔. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๑๐๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสูลกฉาทนิโย [ติณสูลิกฉาทนิโย (ก.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติณสูลกฉาทนิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.