๑๐. มญฺจทายกตฺเถรอปทานํ

๑๘๔. ‘‘ปรินิพฺพุเต การุณิเก, สิทฺธตฺเถ โลกนายเก;

วิตฺถาริเก ปาวจเน, เทวมานุสสกฺกเต.

๑๘๕. ‘‘จณฺฑาโล อาสหํ ตตฺถ, อาสนฺทิปีฐการโก;

เตน กมฺเมน ชีวามิ, เตน โปเสมิ ทารเก.

๑๘๖. ‘‘อาสนฺทึ สุกตํ กตฺวา, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ;

สยเมวุปคนฺตฺวาน, ภิกฺขุสงฺฆสฺสทาสหํ.

๑๘๗. ‘‘เตน กมฺเมน สุกเตน, เจตนาปณิธีหิ จ;

ชหิตฺวา มานุสํ เทหํ, ตาวตึสมคจฺฉหํ.

๑๘๘. ‘‘เทวโลกคโต สนฺโต, โมทามิ ติทเส คเณ;

สยนานิ มหคฺฆานิ, นิพฺพตฺตนฺติ ยทิจฺฉกํ.

๑๘๙. ‘‘ปญฺญาสกฺขตฺตุํ เทวินฺโท, เทวรชฺชมการยึ;

อสีติกฺขตฺตุํ ราชา จ, จกฺกวตฺตี อโหสหํ.

๑๙๐. ‘‘ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ;

สุขิโต ยสวา โหมิ, มญฺจทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๙๑. ‘‘เทวโลกา จวิตฺวาน, เอมิ เจ มานุสํ ภวํ;

มหารหา สุสยนา, สยเมว ภวนฺติ เม.

๑๙๒. ‘‘อยํ ปจฺฉิมโก มยฺหํ, จริโม วตฺตเต ภโว;

อชฺชาปิ สยเน กาเล [สยนกาเล (สฺยา.)], สยนํ อุปติฏฺฐติ.

๑๙๓. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, มญฺจทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๙๔. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๑๙๕. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๑๙๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มญฺจทายโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

มญฺจทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

ภทฺทาลิวคฺโค พาจตฺตาลีสโม.