๔. มธุทายกตฺเถรอปทานํ

๓๓๓. ‘‘สินฺธุยา นทิยา ตีเร, สุกโต อสฺสโม มม;

ตตฺถ วาเจมหํ สิสฺเส, อิติหาสํ สลกฺขณํ.

๓๓๔. ‘‘ธมฺมกามา วินีตา เต, โสตุกามา สุสาสนํ;

ฉฬงฺเค ปารมิปฺปตฺตา, สินฺธุกูเล วสนฺติ เต.

๓๓๕. ‘‘อุปฺปาตคมเน เจว, ลกฺขเณสุ จ โกวิทา;

อุตฺตมตฺถํ คเวสนฺตา, วสนฺติ วิปิเน ตทา.

๓๓๖. ‘‘สุเมโธ นาม สมฺพุทฺโธ, โลเก อุปฺปชฺชิ ตาวเท;

อมฺหากํ อนุกมฺปนฺโต, อุปาคจฺฉิ วินายโก.

๓๓๗. ‘‘อุปาคตํ มหาวีรํ, สุเมธํ โลกนายกํ;

ติณสนฺถารกํ กตฺวา, โลกเชฏฺฐสฺสทาสหํ.

๓๓๘. ‘‘วิปินาโต มธุํ คยฺห, พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ;

สมฺพุทฺโธ ปริภุญฺชิตฺวา, อิทํ วจนมพฺรวิ.

๓๓๙. ‘‘‘โย ตํ อทาสิ มธุํ เม, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ;

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ, สุณาถ มม ภาสโต.

๓๔๐. ‘‘‘อิมินา มธุทาเนน, ติณสนฺถารเกน จ;

ตึส กปฺปสหสฺสานิ, เทวโลเก รมิสฺสติ.

๓๔๑. ‘‘‘ตึส กปฺปสหสฺสมฺหิ, โอกฺกากกุลสมฺภโว;

โคตโม นาม โคตฺเตน, สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ.

๓๔๒. ‘‘‘ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท, โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, นิพฺพายิสฺสตินาสโว.

๓๔๓. ‘‘‘เทวโลกา อิธาคนฺตฺวา, มาตุกุจฺฉึ อุปาคเต;

มธุวสฺสํ ปวสฺสิตฺถ, ฉาทยํ มธุนา มหึ’.

๓๔๔. ‘‘มยิ นิกฺขนฺตมตฺตมฺหิ, กุจฺฉิยา จ สุทุตฺตรา;

ตตฺราปิ มธุวสฺสํ เม, วสฺสเต นิจฺจกาลิกํ.

๓๔๕. ‘‘อคารา อภินิกฺขมฺม, ปพฺพชึ อนคาริยํ;

ลาภี อนฺนสฺส ปานสฺส, มธุทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๔๖. ‘‘สพฺพกามสมิทฺโธหํ, ภวิตฺวา เทวมานุเส;

เตเนว มธุทาเนน, ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ.

๓๔๗. ‘‘วุฏฺฐมฺหิ เทเว จตุรงฺคุเล ติเณ, สมฺปุปฺผิเต [สุปุปฺผิเต (สฺยา.)] ธรณีรุเห สญฺฉนฺเน [วปฺปเทเส (สฺยา.)];

สุญฺเญ ฆเร มณฺฑปรุกฺขมูลเก, วสามิ นิจฺจํ สุขิโต อนาสโว.

๓๔๘. ‘‘มชฺเฌ มหนฺเต หีเน จ [มชฺเฌ มยฺหํ ภวา อสฺสุ (สฺยา. ปี. ก.)], ภเว สพฺเพ อติกฺกมึ [เย ภเว สมติกฺกมึ (สฺยา. ก.), โย ภเวสุ ปกิตฺตยิ (ก.)];

อชฺช เม อาสวา ขีณา, นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว.

๓๔๙. ‘‘ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, มธุทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๕๐. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

สพฺพาสวา ปริกฺขีณา, นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว.

๓๕๑. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๓๕๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มธุทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มธุทายกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.