๙. ธมฺมจกฺกิกตฺเถรอปทานํ

๑๐๒. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, สีหาสนสฺส สมฺมุขา;

ธมฺมจกฺกํ เม ฐปิตํ, สุกตํ วิญฺญุวณฺณิตํ.

๑๐๓. ‘‘จารุวณฺโณว โสภามิ, สโยคฺคพลวาหโน;

ปริวาเรนฺติ มํ นิจฺจํ, อนุยนฺตา พหุชฺชนา.

๑๐๔. ‘‘สฏฺฐิตูริยสหสฺเสหิ, ปริจาเรมหํ สทา;

ปริวาเรน โสภามิ, ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๑๐๕. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ จกฺกํ ฐปยึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ธมฺมจกฺกสฺสิทํ ผลํ.

๑๐๖. ‘‘อิโต เอกาทเส กปฺเป, อฏฺฐาสึสุ ชนาธิปา;

สหสฺสราชนาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๐๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธมฺมจกฺกิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ธมฺมจกฺกิกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.