๑๐. กปฺปรุกฺขิยตฺเถรอปทานํ

๑๐๘. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, ถูปเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา;

วิจิตฺตทุสฺเส ลเคตฺวา [ลคฺเคตฺวา (สี. สฺยา.)], กปฺปรุกฺขํ ฐเปสหํ.

๑๐๙. ‘‘ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ, เทวตฺตํ อถ มานุสํ;

โสภยนฺโต มม ทฺวารํ, กปฺปรุกฺโข ปติฏฺฐติ.

๑๑๐. ‘‘อหญฺจ ปริสา เจว, เย เกจิ มม วสฺสิตา [นิสฺสิตา (สี.)];

ตมฺหา ทุสฺสํ คเหตฺวาน, นิวาเสม มยํ สทา [ตทา (สฺยา.)].

๑๑๑. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ รุกฺขํ ฐปยึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, กปฺปรุกฺขสฺสิทํ ผลํ.

๑๑๒. ‘‘อิโต จ สตฺตเม กปฺเป, สุเจฬา อฏฺฐ ขตฺติยา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๑๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กปฺปรุกฺขิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กปฺปรุกฺขิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

กุณฺฑธานวคฺโค จตุตฺโถ.