๖. อธิมุตฺตตฺเถรอปทานํ

๘๔. ‘‘นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ, อตฺถทสฺสีนรุตฺตเม;

อุปฏฺฐหึ ภิกฺขุสงฺฆํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๘๕. ‘‘นิมนฺเตตฺวา ภิกฺขุสงฺฆํ [สํฆรตนํ (สี. สฺยา.)], อุชุภูตํ สมาหิตํ;

อุจฺฉุนา มณฺฑปํ กตฺวา, โภเชสึ สงฺฆมุตฺตมํ.

๘๖. ‘‘ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ, เทวตฺตํ อถ มานุสํ;

สพฺเพ สตฺเต อภิโภมิ [อติโภมิ (สี. ก.)], ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๘๗. ‘‘อฏฺฐารเส กปฺปสเต, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อุจฺฉุทานสฺสิทํ ผลํ.

๘๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อธิมุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ;

อธิมุตฺตตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.