๑. เอกปทุมิยตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน, สพฺพธมฺมาน ปารคู;

ภวาภเว วิภาเวนฺโต, ตาเรสิ ชนตํ พหุํ.

๒. ‘‘หํสราชา ตทา โหมิ, ทิชานํ ปวโร อหํ;

ชาตสฺสรํ สโมคยฺห, กีฬามิ หํสกีฬิตํ.

๓. ‘‘ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

ชาตสฺสรสฺส อุปริ, อาคจฺฉิ ตาวเท ชิโน.

๔. ‘‘ทิสฺวานหํ เทวเทวํ, สยมฺภุํ โลกนายกํ;

วณฺเฏ เฉตฺวาน ปทุมํ, สตปตฺตํ มโนรมํ.

๕. ‘‘มุขตุณฺเฑน ปคฺคยฺห, ปสนฺโน โลกนายเก [วิปฺปสนฺเนน เจตสา (สฺยา.)];

อุกฺขิปิตฺวาน คคเณ [อุกฺขิปิตฺวา นลาเฏน (ก.)], พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ.

๖. ‘‘ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา, อกา เม อนุโมทนํ.

๗. ‘‘‘อิมินา เอกปทุเมน, เจตนาปณิธีหิ จ;

กปฺปานํ สตสหสฺสํ, วินิปาตํ น คจฺฉสิ’.

๘. ‘‘อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ, ชลชุตฺตมนามโก;

มม กมฺมํ ปกิตฺเตตฺวา, อคมา เยน ปตฺถิตํ.

๙. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกปทุมิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.