๙. ธมฺมสวนิยตฺเถรอปทานํ

๑๑๑. ‘‘ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน, สพฺพธมฺมาน ปารคู;

จตุสจฺจํ ปกาเสนฺโต, สนฺตาเรสิ พหุํ ชนํ.

๑๑๒. ‘‘อหํ เตน สมเยน, ชฏิโล อุคฺคตาปโน;

ธุนนฺโต วากจีรานิ, คจฺฉามิ อมฺพเร ตทา.

๑๑๓. ‘‘พุทฺธเสฏฺฐสฺส อุปริ, คนฺตุํ น วิสหามหํ;

ปกฺขีว เสลมาสชฺช [เสลมาปชฺช (สฺยา.)], คมนํ น ลภามหํ.

๑๑๔. ‘‘น เม อิทํ ภูตปุพฺพํ, อิริยสฺส วิโกปนํ;

ทเก ยถา อุมฺมุชฺชิตฺวา, เอวํ คจฺฉามิ อมฺพเร.

๑๑๕. ‘‘อุฬารภูโต มนุโช, เหฏฺฐาสีโน [เหฏฺฐาปิ โน (ก.)] ภวิสฺสติ;

หนฺท เมนํ คเวสิสฺสํ, อปิ อตฺถํ ลเภยฺยหํ.

๑๑๖. ‘‘โอโรหนฺโต อนฺตลิกฺขา, สทฺทมสฺโสสิ สตฺถุโน;

อนิจฺจตํ กเถนฺตสฺส, ตมหํ อุคฺคหึ ตทา.

๑๑๗. ‘‘อนิจฺจสญฺญมุคฺคยฺห, อคมาสึ มมสฺสมํ;

ยาวตายุํ วสิตฺวาน, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๑๑๘. ‘‘จริเม วตฺตมานมฺหิ, ตํ ธมฺมสวนํ [ธมฺมสวณํ (สี.)] สรึ;

เตน กมฺเมน สุกเตน, ตาวตึสมคจฺฉหํ.

๑๑๙. ‘‘ตึสกปฺปสหสฺสานิ, เทวโลเก รมึ อหํ;

เอกปญฺญาสกฺขตฺตุญฺจ, เทวรชฺชมการยึ.

๑๒๐. ‘‘เอกสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ, จกฺกวตฺตี อโหสหํ;

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ.

๑๒๑. ‘‘ปิตุเคเห นิสีทิตฺวา, สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย;

คาถาย ปริทีเปนฺโต, อนิจฺจตมุทาหริ [อนิจฺจวตฺถุทาหริ (สฺยา. ก.)].

๑๒๒. ‘‘อนุสฺสรามิ ตํ สญฺญํ, สํสรนฺโต ภวาภเว;

น โกฏึ ปฏิวิชฺฌามิ [น โกจิ ปฏิวชฺชามิ (ก.)], นิพฺพานํ อจฺจุตํ ปทํ [อยํ คาถา อุปริ ๔๓ วคฺเค สตฺตมาปทาเน ปุริมคาถาย ปุเรตรํ ทิสฺสติ].

๑๒๓. ‘‘อนิจฺจา วต สงฺขารา, อุปฺปาทวยธมฺมิโน;

อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ, เตสํ วูปสโม สุโข.

๑๒๔. ‘‘สห คาถํ สุณิตฺวาน, ปุพฺพกมฺมํ อนุสฺสรึ;

เอกาสเน นิสีทิตฺวา, อรหตฺตมปาปุณึ.

๑๒๕. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, อรหตฺตมปาปุณึ;

อุปสมฺปาทยิ พุทฺโธ, คุณมญฺญาย จกฺขุมา.

๑๒๖. ‘‘ทารโกว อหํ สนฺโต, กรณียํ สมาปยึ;

กึ เม กรณียํ อชฺช, สกฺยปุตฺตสฺส สาสเน.

๑๒๗. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สทฺธมฺมสวเน ผลํ.

๑๒๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธมฺมสวนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ธมฺมสวนิยตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.