๑๐. อุกฺขิตฺตปทุมิยตฺเถรอปทานํ

๑๒๙. ‘‘นคเร หํสวติยา, อโหสึ มาลิโก ตทา;

โอคาเหตฺวา ปทุมสรํ, สตปตฺตํ โอจินามหํ.

๑๓๐. ‘‘ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน, สพฺพธมฺมาน ปารคู;

สห สตสหสฺเสหิ [สตสหสฺสสิสฺเสหิ (ก.)], สนฺตจิตฺเตหิ ตาทิภิ.

๑๓๑. ‘‘ขีณาสเวหิ สุทฺเธหิ, ฉฬภิญฺเญหิ ฌายิภิ [โส ตทา (สี.), โส สห (ก.)];

มม วุทฺธึ สมเนฺวสํ, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ [มม สนฺติเก (สี.), ปุริสุตฺตโม (สฺยา. ก.)].

๑๓๒. ‘‘ทิสฺวานหํ เทวเทวํ, สยมฺภุํ โลกนายกํ;

วณฺเฏ เฉตฺวา สตปตฺตํ, อุกฺขิปิมมฺพเร ตทา.

๑๓๓. ‘‘ยทิ พุทฺโธ ตุวํ วีร, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

สยํ คนฺตฺวา สตปตฺตา, มตฺถเก ธารยนฺตุ เต.

๑๓๔. ‘‘อธิฏฺฐหิ มหาวีโร, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

พุทฺธสฺส อานุภาเวน, มตฺถเก ธารยึสุ เต.

๑๓๕. ‘‘เตน กมฺเมน สุกเตน, เจตนาปณิธีหิ จ;

ชหิตฺวา มานุสํ เทหํ, ตาวตึสมคจฺฉหํ.

๑๓๖. ‘‘ตตฺถ เม สุกตํ พฺยมฺหํ, สตปตฺตนฺติ วุจฺจติ;

สฏฺฐิโยชนมุพฺพิทฺธํ, ตึสโยชนวิตฺถตํ.

๑๓๗. ‘‘สหสฺสกฺขตฺตุํ เทวินฺโท, เทวรชฺชมการยึ;

ปญฺจสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ, จกฺกวตฺตี อโหสหํ.

๑๓๘. ‘‘ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ;

อนุโภมิ สกํ กมฺมํ, ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน.

๑๓๙. ‘‘เตเนเวกปทุเมน, อนุโภตฺวาน สมฺปทา;

โคตมสฺส ภควโต, ธมฺมํ สจฺฉิกรึ อหํ.

๑๔๐. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา, วิหรามิ อนาสโว.

๑๔๑. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, เอกปทุมสฺสิทํ ผลํ.

๑๔๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุกฺขิตฺตปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุกฺขิตฺตปทุมิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

คนฺโธทกวคฺโค จตุตึสติโม.