๗. ติณกุฏิทายกตฺเถรอปทานํ

๗๔. ‘‘นคเร พนฺธุมติยา, อโหสึ ปรกมฺมิโก;

ปรกมฺมายเน ยุตฺโต, ปรภตฺตํ อปสฺสิโต.

๗๕. ‘‘รโหคโต นิสีทิตฺวา, เอวํ จินฺเตสหํ ตทา;

พุทฺโธ โลเก สมุปฺปนฺโน, อธิกาโร จ นตฺถิ เม.

๗๖. ‘‘กาโล เม คตึ [กาโล คตึ เม (สี. สฺยา.)] โสเธตุํ, ขโณ เม ปฏิปาทิโต;

ทุกฺโข นิรยสมฺผสฺโส, อปุญฺญานญฺหิ ปาณินํ.

๗๗. ‘‘เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน, กมฺมสามึ อุปาคมึ;

เอกาหํ กมฺมํ ยาจิตฺวา, วิปินํ ปาวิสึ อหํ.

๗๘. ‘‘ติณกฏฺฐญฺจ วลฺลิญฺจ, อาหริตฺวานหํ ตทา;

ติทณฺฑเก ฐเปตฺวาน, อกํ ติณกุฏึ อหํ.

๗๙. ‘‘สงฺฆสฺสตฺถาย กุฏิกํ, นิยฺยาเทตฺวาน [นิยฺยาเตตฺวาน (สี.)] ตํ อหํ;

ตทเหเยว อาคนฺตฺวา, กมฺมสามึ อุปาคมึ.

๘๐. ‘‘เตน กมฺเมน สุกเตน, ตาวตึสมคจฺฉหํ;

ตตฺถ เม สุกตํ พฺยมฺหํ, กุฏิกาย สุนิมฺมิตํ [ติณกุฏิกาย นิมฺมิตํ (สี.)].

๘๑. ‘‘สหสฺสกณฺฑํ สตเภณฺฑุ, ธชาลุ หริตามยํ;

สตสหสฺสนิยฺยูหา, พฺยเมฺห ปาตุภวึสุ เม.

๘๒. ‘‘ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ, เทวตฺตํ อถ มานุสํ;

มม สงฺกปฺปมญฺญาย, ปาสาโท อุปติฏฺฐติ.

๘๓. ‘‘ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา, โลมหํโส น วิชฺชติ;

ตาสํ มม น ชานามิ, ติณกุฏิกายิทํ [ติณกุฏิยิทํ (ก.)] ผลํ.

๘๔. ‘‘สีหพฺยคฺฆา จ ทีปี จ, อจฺฉโกกตรจฺฉกา [ตรจฺฉโย (สฺยา. ก.)];

สพฺเพ มํ ปริวชฺเชนฺติ, ติณกุฏิกายิทํ ผลํ.

๘๕. ‘‘สรีสปา [สิรึสปา (สี. สฺยา.), สรึสปา (ก.)] จ ภูตา จ, อหี กุมฺภณฺฑรกฺขสา;

เตปิ มํ ปริวชฺเชนฺติ, ติณกุฏิกายิทํ ผลํ.

๘๖. ‘‘น ปาปสุปินสฺสาปิ, สรามิ ทสฺสนํ มม;

อุปฏฺฐิตา สติ มยฺหํ, ติณกุฏิกายิทํ ผลํ.

๘๗. ‘‘ตาเยว ติณกุฏิกาย, อนุโภตฺวาน สมฺปทา;

โคตมสฺส ภควโต, ธมฺมํ สจฺฉิกรึ อหํ.

๘๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ติณกุฏิกายิทํ ผลํ.

๘๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณกุฏิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติณกุฏิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.