๙. ปุปฺผจฺฉตฺติยตฺเถรอปทานํ

๗๓. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน;

สจฺจํ ปกาสยนฺตสฺส, นิพฺพาเปนฺตสฺส ปาณิโน.

๗๔. ‘‘ชลชํ อาหริตฺวาน, สตปตฺตํ มโนรมํ;

ปุปฺผสฺส ฉตฺตํ กตฺวาน, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๗๕. ‘‘สิทฺธตฺโถ จ โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

ภิกฺขุสงฺเฆ ฐิโต สตฺถา, อิมํ คาถํ อภาสถ.

๗๖. ‘‘‘โย เม จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ปุปฺผจฺฉตฺตํ อธารยึ;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ทุคฺคตึ โส น คจฺฉติ’.

๗๗. ‘‘อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ, สิทฺธตฺโถ โลกนายโก;

อุยฺโยเชตฺวาน ปริสํ, เวหาสํ นภมุคฺคมิ.

๗๘. ‘‘วุฏฺฐิเต นรเทวมฺหิ, เสตจฺฉตฺตมฺปิ วุฏฺฐหิ;

ปุรโต พุทฺธเสฏฺฐสฺส, คจฺฉติ ฉตฺตมุตฺตมํ.

๗๙. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ฉตฺตํ อภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผจฺฉตฺตสฺสิทํ ผลํ.

๘๐. ‘‘จตุสตฺตติกปฺปมฺหิ, อฏฺฐ ชลสิขา อหู;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๘๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผจฺฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุปฺผจฺฉตฺติยตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.