๑๐. สปริวารฉตฺตทายกตฺเถรอปทานํ

๘๒. ‘‘ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

อากาเส ชลวุฏฺฐีว วสฺสเต [วสฺสติ (สี. สฺยา.), วสฺเสติ (?)] ธมฺมวุฏฺฐิยา.

๘๓. ‘‘ตมทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ, เทเสนฺตํ อมตํ ปทํ;

สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, อคมาสึ สกํ ฆรํ.

๘๔. ‘‘ฉตฺตํ อลงฺกตํ คยฺห, อุปคจฺฉึ นรุตฺตมํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, อากาเส อุกฺขิปึ อหํ.

๘๕. ‘‘สุสงฺคหิตยานํว, ทนฺโตว สาวกุตฺตโม;

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ, มตฺถเก สมฺปติฏฺฐหิ.

๘๖. ‘‘อนุกมฺปโก การุณิโก, พุทฺโธ โลกคฺคนายโก;

ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา, อิมา คาถา อภาสถ.

๘๗. ‘‘‘เยน ฉตฺตมิทํ ทินฺนํ, อลงฺกตํ มโนรมํ;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ทุคฺคตึ โส น คจฺฉติ.

๘๘. ‘‘‘สตฺตกฺขตฺตุญฺจ เทเวสุ, เทวรชฺชํ กริสฺสติ;

พาตฺตึสกฺขตฺตุญฺจ ราชา, จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ.

๘๙. ‘‘‘กปฺปสตสหสฺสมฺหิ, โอกฺกากกุลสมฺภโว;

โคตโม นาม โคตฺเตน, สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ.

๙๐. ‘‘‘ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท, โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, นิพฺพายิสฺสตินาสโว’.

๙๑. ‘‘พุทฺธสฺส คิรมญฺญาย, วาจาสภิมุทีริตํ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, ภิยฺโย หาสํ ชเนสหํ.

๙๒. ‘‘ชหิตฺวา มานุสํ โยนึ, ทิพฺพํ โยนึ [เทวโยนึ (สี.), ทิพฺพโยนึ (สฺยา.)] มชฺฌคํ;

วิมานมุตฺตมํ มยฺหํ, อพฺภุคฺคตํ มโนรมํ.

๙๓. ‘‘วิมานา นิกฺขมนฺตสฺส, เสตจฺฉตฺตํ ธรียติ;

ตทา สญฺญํ ปฏิลภึ, ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๙๔. ‘‘เทวโลกา จวิตฺวาน, มนุสฺสตฺตญฺจ อาคมึ;

ฉตฺตึสกฺขตฺตุํ จกฺกวตฺตี, สตฺตกปฺปสตมฺหิโต.

๙๕. ‘‘ตมฺหา กายา จวิตฺวาน, อาคจฺฉึ [อคญฺฉึ (?)] ติทสํ ปุรํ;

สํสริตฺวานุปุพฺเพน, มานุสํ ปุนราคมึ.

๙๖. ‘‘โอกฺกนฺตํ มาตุกุจฺฉึ มํ, เสตฺตจฺฉตฺตํ อธารยุํ;

ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, ปพฺพชึ อนคาริยํ.

๙๗. ‘‘สุนนฺโท นาม นาเมน, พฺราหฺมโณ มนฺตปารคู;

ผลิกํ ฉตฺตมาทาย, สาวกคฺคสฺส โส ตทา.

๙๘. ‘‘อนุโมทิ มหาวีโร, สาริปุตฺโต มหากถี;

สุตฺวานุโมทนํ ตสฺส, ปุพฺพกมฺมมนุสฺสรึ.

๙๙. ‘‘อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ;

สริตฺวา ปุริมํ กมฺมํ, อรหตฺตมปาปุณึ.

๑๐๐. ‘‘อุฏฺฐาย อาสนา ตมฺหา, สิเร กตฺวาน อญฺชลึ;

สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา, อิมํ วาจํ อุทีริยึ.

๑๐๑. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, พุทฺโธ โลเก อนุตฺตโร;

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห.

๑๐๒. ‘‘ตสฺส ฉตฺตํ มยา ทินฺนํ, วิจิตฺตํ สมลงฺกตํ;

อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคณฺหิ, สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล.

๑๐๓. ‘‘อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม, อโห โน สตฺถุสมฺปทา;

เอกจฺฉตฺตสฺส ทาเนน, ทุคฺคตึ นุปปชฺชหํ.

๑๐๔. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, วิหรามิ อนาสโว.

๑๐๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สปริวารฉตฺตทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สปริวารฉตฺตทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

อุมาปุปฺผิยวคฺโค เตตฺตึสติโม.