๗. นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ
๓๙. ‘‘ยทา เทโว เทวกายา, จวเต อายุสงฺขยา;
ตโย สทฺทา นิจฺฉรนฺติ, เทวานํ อนุโมทตํ.
๔๐. ‘‘‘อิโต โภ สุคตึ คจฺฉ, มนุสฺสานํ สหพฺยตํ;
มนุสฺสภูโต สทฺธมฺเม, ลภ สทฺธํ อนุตฺตรํ.
๔๑. ‘‘‘สา เต สทฺธา นิวิฏฺฐาสฺส, มูลชาตา ปติฏฺฐิตา;
ยาวชีวํ อสํหีรา, สทฺธมฺเม สุปฺปเวทิเต.
๔๒. ‘‘‘กาเยน กุสลํ กตฺวา, วาจาย กุสลํ พหุํ;
มนสา กุสลํ กตฺวา, อพฺยาปชฺชํ นิรูปธึ.
๔๓. ‘‘‘ตโต โอปธิกํ ปุญฺญํ, กตฺวา ทาเนน ตํ พหุํ;
อญฺเญปิ มจฺเจ สทฺธมฺเม, พฺรหฺมจริเย นิเวสย’.
๔๔. ‘‘อิมาย อนุกมฺปาย, เทวาเทวํ ยทา วิทู;
จวนฺตํ อนุโมทนฺติ, เอหิ เทว ปุนปฺปุนํ [เทวปุรํ ปุน (สี.)].
๔๕. ‘‘สํเวโค เม [สํวิคฺโคหํ (สฺยา.)] ตทา อาสิ, เทวสงฺเฆ สมาคเต;
กํสุ นาม อหํ โยนึ, คมิสฺสามิ อิโต จุโต.
๔๖. ‘‘มม สํเวคมญฺญาย, สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย;
มมุทฺธริตุกาโม โส, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ.
๔๗. ‘‘สุมโน นาม นาเมน, ปทุมุตฺตรสาวโก;
อตฺถธมฺมานุสาสิตฺวา, สํเวเชสิ มมํ ตทา.
ทฺวาทสมํ ภาณวารํ.
๔๘. ‘‘ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา, พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยึ;
ตํ ธีรํ อภิวาเทตฺวา, ตตฺถ กาลํกโต อหํ.
๔๙. ‘‘อุปปชฺชึ ส [อุปปชฺชิสฺสํ (สี.)] ตตฺเถว, สุกฺกมูเลน โจทิโต;
วสนฺโต มาตุกุจฺฉิมฺหิ, ปุน ธาเรติ มาตุยา.
๕๐. ‘‘ตมฺหา กายา จวิตฺวาน, ติทเส อุปปชฺชหํ;
เอตฺถนฺตเร น ปสฺสามิ, โทมนสฺสมหํ ตทา.
๕๑. ‘‘ตาวตึสา จวิตฺวาน, มาตุกุจฺฉึ สโมกฺกมึ;
นิกฺขมิตฺวาน กุจฺฉิมฺหา, กณฺหสุกฺกํ อชานหํ.
๕๒. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสว [ชาติยา สตฺตวสฺเสน (สฺยา.)], อารามํ ปาวิสึ อหํ;
โคตมสฺส ภควโต, สกฺยปุตฺตสฺส ตาทิโน.
๕๓. ‘‘วิตฺถาริเก [วิตฺถาริเต (สี. ก.)] ปาวจเน, พาหุชญฺญมฺหิ สาสเน;
อทฺทสํ สาสนกเร, ภิกฺขโว ตตฺถ สตฺถุโน.
๕๔. ‘‘สาวตฺถิ นาม นครํ, ราชา ตตฺถาสิ โกสโล;
รเถน นาคยุตฺเตน, อุเปสิ โพธิมุตฺตมํ.
๕๕. ‘‘ตสฺสาหํ นาคํ ทิสฺวาน, ปุพฺพกมฺมํ อนุสฺสรึ;
อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, สมยํ อคมาสหํ.
๕๖. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสว, ปพฺพชึ อนคาริยํ;
โย โส พุทฺธํ อุปฏฺฐาสิ, อานนฺโท นาม สาวโก.
๕๗. ‘‘คติมา ธิติมา เจว, สติมา จ พหุสฺสุโต;
รญฺโญ จิตฺตํ ปสาเทนฺโต, นิยฺยาเทสิ มหาชุติ.
๕๘. ‘‘ตสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน, ปุพฺพกมฺมํ อนุสฺสรึ;
ตตฺเถว ฐิตโก สนฺโต, อรหตฺตมปาปุณึ.
๕๙. ‘‘เอกํสํ จีวรํ กตฺวา, สิเร กตฺวาน อญฺชลึ;
สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา, อิมํ วาจํ อุทีรยึ.
๖๐. ‘‘‘ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส, ทฺวิปทินฺทสฺส สตฺถุโน;
นิคฺคุณฺฑิปุปฺผํ ปคฺคยฺห, สีหาสเน ฐเปสหํ.
๖๑. ‘‘‘เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ;
ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ, หิตฺวา ชยปราชยํ’.
๖๒. ‘‘ปญฺจวีสสหสฺสมฺหิ, กปฺปานํ มนุชาธิปา;
อพฺพุทนิรพฺพุทานิ, อฏฺฐฏฺฐาสึสุ ขตฺติยา.
๖๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.