๓. หาสชนกตฺเถรอปทานํ

๑๓. ‘‘ทุมคฺเค ปํสุกูลกํ [ปํสุกูลิกํ (สฺยา. ก.)], ลคฺคํ ทิสฺวาน สตฺถุโน;

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, ภิยฺโย อุจฺจาริตํ มยา.

๑๔. ‘‘ทูรโต ปน ทิสฺวาน [ปติทิสฺวาน (สี. สฺยา.)], หาโส เม อุทปชฺชถ;

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, ภิยฺโย จิตฺตํ ปสาทยึ.

๑๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

๑๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา หาสชนโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

หาสชนกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.