๔. ยญฺญสามิกตฺเถรอปทานํ

๑๗. ‘‘ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ, อโหสึ มนฺตปารคู;

กุลวตฺตํ [กุลวํสํ (สี. สฺยา.)] อธาเรสึ, ยญฺโญ อุสฺสาหิโต มยา.

๑๘. ‘‘จุลฺลาสีติสหสฺสานิ, ปสู หญฺญนฺติ เม ตทา;

สารถมฺภุปนีตานิ [ตารสฺมีหิ อุปนีตานิ (ก.), สารสฺมึหิ อุปนีตานิ (สฺยา.)], ยญฺญตฺถาย อุปฏฺฐิตา.

๑๙. ‘‘อุกฺกามุขปหฏฺโฐว, ขทิรงฺคารสนฺนิโภ;

อุทยนฺโตว สูริโย, ปุณฺณมาเยว [ปุณฺณมาเสว (สี.)] จนฺทิมา.

๒๐. ‘‘สิทฺธตฺโถ สพฺพสิทฺธตฺโถ, ติโลกมหิโต หิโต;

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺโธ, อิทํ วจนมพฺรวิ.

๒๑. ‘‘‘อหึสา สพฺพปาณีนํ, กุมาร มม รุจฺจติ;

เถยฺยา จ อติจารา จ, มชฺชปานา จ อารติ.

๒๒. ‘‘‘รติ จ สมจริยาย, พาหุสจฺจํ กตญฺญุตา;

ทิฏฺเฐ ธมฺเม ปรตฺถ จ, ธมฺมา เอเต ปสํสิยา.

๒๓. ‘‘‘เอเต ธมฺเม ภาวยิตฺวา, สพฺพสตฺตหิเต รโต [หิเตสิโต (ก.)];

พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ภาเวหิ มคฺคมุตฺตมํ’.

๒๔. ‘‘อิทํ วตฺวาน สพฺพญฺญู, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

มเมวํ อนุสาสิตฺวา, เวหาสํ อุคฺคโต คโต.

๒๕. ‘‘ปุพฺเพ จิตฺตํ วิโสเธตฺวา, ปจฺฉา จิตฺตํ ปสาทยึ;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ตุสิตํ อุปปชฺชหํ.

๒๖. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยทา จิตฺตํ ปสาทยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

๒๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยญฺญสามิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ยญฺญสามิกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.