๒. ปุลินปูชกตฺเถรอปทานํ

๗. ‘‘กกุธํ วิลสนฺตํว, นิสภาชานิยํ ยถา;

โอสธึว วิโรจนฺตํ, โอภาสนฺตํ นราสภํ.

๘. ‘‘อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ;

สตฺถารํ ปริวณฺเณสึ, สกกมฺเมน โตสยึ [โตสิโต (สี.)].

๙. ‘‘สุสุทฺธํ ปุลินํ คยฺห, คตมคฺเค สโมกิรึ;

อุจฺฉงฺเคน คเหตฺวาน, วิปสฺสิสฺส มเหสิโน.

๑๐. ‘‘ตโต อุปฑฺฒปุลินํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา;

ทิวาวิหาเร โอสิญฺจึ, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๑๑. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ปุลินํ ยมสิญฺจหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุลินสฺส อิทํ ผลํ.

๑๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุลินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุลินปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.