๗. สทฺทสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๓๔. ‘‘สุทสฺสโน มหาวีโร, เทเสติ อมตํ ปทํ;

ปริวุโต สาวเกหิ, วสติ ฆรมุตฺตเม.

๓๕. ‘‘ตาย วาจาย มธุราย, สงฺคณฺหาติ [สงฺคณฺหนฺเต (สี.)] มหาชนํ;

โฆโส จ วิปุโล อาสิ, อาสีโส [อาสํโส (สี.)] เทวมานุเส.

๓๖. ‘‘นิคฺโฆสสทฺทํ สุตฺวาน, สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน;

สทฺเท จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, อวนฺทึ โลกนายกํ.

๓๗. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

๓๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สทฺทสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สทฺทสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.