๔. สตฺตปทุมิยตฺเถรอปทานํ

๑๔. ‘‘นทีกูเล วสามหํ, เนสาโท นาม พฺราหฺมโณ;

สตปตฺเตหิ ปุปฺเผหิ, สมฺมชฺชิตฺวาน อสฺสมํ.

๑๕. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, สิทฺธตฺถํ โลกนายกํ;

ทิสฺวา นเภน [วเนน (สฺยา. ก.)] คจฺฉนฺตํ, หาโส เม อุทปชฺชถ.

๑๖. ‘‘ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ, โลกเชฏฺฐํ นราสภํ;

อสฺสมํ อตินาเมตฺวา, ชลชคฺเคหิ โอกิรึ.

๑๗. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๘. ‘‘อิโต เต สตฺตเม กปฺเป, จตุโร ปาทปาวรา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สตฺตปทุมิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.