๕. ปุปฺผาสนทายกตฺเถรอปทานํ

๒๐. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, ปีตรํสึว [สตรํสึว (สี. สฺยา.)] ภาณุมํ;

อวิทูเรน คจฺฉนฺตํ, สิทฺธตฺถํ อปราชิตํ.

๒๑. ‘‘ตสฺส ปจฺจุคฺคมิตฺวาน, ปเวเสตฺวาน อสฺสมํ;

ปุปฺผาสนํ มยา ทินฺนํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๒๒. ‘‘อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, เวทชาโต ตทา อหํ;

พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ตํ กมฺมํ ปริณามยึ.

๒๓. ‘‘ยํ เม อตฺถิ กตํ ปุญฺญํ, สยมฺภุมฺหปราชิเต;

สพฺเพน เตน กุสเลน, วิมโล โหมิ สาสเน.

๒๔. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ปุปฺผาสนมทํ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผาสนสฺสิทํ ผลํ.

๒๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผาสนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุปฺผาสนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.