๒. โภชนทายกตฺเถรอปทานํ

๔. ‘‘สุชาโต สาลลฏฺฐีว, โสภญฺชนมิวุคฺคโต;

อินฺทลฏฺฐิริวากาเส, วิโรจติ สทา ชิโน.

๕. ‘‘ตสฺส เทวาติเทวสฺส, เวสฺสภุสฺส มเหสิโน;

อทาสิ โภชนมหํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๖. ‘‘ตํ เม พุทฺโธ อนุโมทิ, สยมฺภู อปราชิโต;

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ, ผลํ นิพฺพตฺตตู ตว.

๗. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, โภชนสฺส อิทํ ผลํ.

๘. ‘‘ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป, เอโก อาสึ อมิตฺตโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โภชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โภชนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.