๑๐. ปพฺภารทายกตฺเถรอปทานํ

๔๗. ‘‘ปิยทสฺสิโน ภควโต, ปพฺภาโร โสธิโต มยา;

ฆฏกญฺจ อุปฏฺฐาสึ, ปริโภคาย ตาทิโน.

๔๘. ‘‘ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ, ปิยทสฺสี มหามุนิ;

สหสฺสกณฺโฑ สตเภณฺฑุ [สตเคณฺฑุ (สฺยา. ก.)], ธชาลุ หริตามโย.

๔๙. ‘‘นิพฺพตฺติสฺสติ โส ยูโป, รตนญฺจ อนปฺปกํ;

ปพฺภารทานํ ทตฺวาน, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๕๐. ‘‘อิโต พาตฺตึสกปฺปมฺหิ, สุสุทฺโธ นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๕๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปพฺภารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปพฺภารทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

ปทุมเกสรวคฺโค เอกตึสติโม.