๗. เทสกิตฺตกตฺเถรอปทานํ

๓๑. ‘‘อุปสาลกนาโมหํ, อโหสึ พฺราหฺมโณ ตทา;

กานนํ วนโมคาฬฺหํ, โลกเชฏฺฐํ นราสภํ.

๓๒. ‘‘ทิสฺวาน วนฺทึ ปาเทสุ, โลกาหุติปฏิคฺคหํ;

ปสนฺนจิตฺตํ มํ ญตฺวา, พุทฺโธ อนฺตรธายถ.

๓๓. ‘‘กานนา อภินิกฺขมฺม, พุทฺธเสฏฺฐมนุสฺสรึ;

ตํ เทสํ กิตฺตยิตฺวาน, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๓๔. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ เทสมภิกิตฺตยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, กิตฺตนาย อิทํ ผลํ.

๓๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสกิตฺตโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เทสกิตฺตกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.