๘. สรณคมนิยตฺเถรอปทานํ

๓๖. ‘‘ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ, อโหสึ ลุทฺทโก ตทา;

วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ, โลกเชฏฺฐํ นราสภํ.

๓๗. ‘‘อุปาสิตฺวาน สมฺพุทฺธํ, เวยฺยาวจฺจมกาสหํ;

สรณญฺจ อุปาคจฺฉึ, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๓๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, สรณํ อุปคจฺฉหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สรณาคมนปฺผลํ.

๓๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สรณคมนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สรณคมนิยตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.