๖. ปาทปูชกตฺเถรอปทานํ

๒๗. ‘‘ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ, อโหสึ กินฺนโร ตทา;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, ปีตรํสึว ภาณุมํ.

๒๘. ‘‘อุเปตํ ตมหํ [อุเปโตปิ ตทา (สฺยา.), อุเปสึ ตมหํ (?)] พุทฺธํ, วิปสฺสึ โลกนายกํ;

จนฺทนํ ตครญฺจาปิ, ปาเท โอสิญฺจหํ ตทา.

๒๙. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปาทํ อภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปาทปูชายิทํ ผลํ.

๓๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาทปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปาทปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.