๑๐. อนุสํสาวกตฺเถรอปทานํ

๔๓. ‘‘ปิณฺฑาย จรมานาหํ, วิปสฺสิมทฺทสํ ชินํ;

อุฬุงฺคภิกฺขํ ปาทาสึ, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๔๔. ‘‘ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, อภิวาเทสหํ ตทา;

อนุสํสาวยึ พุทฺธํ, อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา.

๔๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, อนุสํสาวยึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อนุสํสาวนา ผลํ.

๔๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุสํสาวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อนุสํสาวกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

จิตกปูชกวคฺโค ตึสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

จิตกํ ปาริฉตฺโต จ, สทฺทโคสีสสนฺถรํ;

ปาโท ปเทสํ สรณํ, อมฺโพ สํสาวโกปิ จ;

อฏฺฐตาลีส คาถาโย, คณิตาโย วิภาวิภิ.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

กณิกาโร หตฺถิทโท, อาลมฺพณุทกาสนํ;

ตุวรํ โถมโก เจว, อุกฺเขปํ สีสุปธานํ.

ปณฺณโท จิตปูชี จ, คาถาโย เจว สพฺพโส;

จตฺตาริ จ สตานีห, เอกปญฺญาสเมว จ.

ปญฺจวีสสตา สพฺพา, ทฺวาสตฺตติ ตทุตฺตริ;

ติสตํ อปทานานํ, คณิตา อตฺถทสฺสิภิ.

กณิการวคฺคทสกํ.