๙. เอกญฺชลิกตฺเถรอปทานํ

๑๘๐. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ;

วิปสฺสึ สตฺถวาหคฺคํ, นรวรํ วินายกํ.

๑๘๑. ‘‘อทนฺตทมนํ ตาทึ, มหาวาทึ มหามตึ;

ทิสฺวา ปสนฺโน สุมโน, เอกญฺชลิมกาสหํ.

๑๘๒. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยมญฺชลึ กรึ [ยํ อญฺชลิมกรึ (สฺยา.), อญฺชลิมกรึ (ก.)] ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อญฺชลิสฺส อิทํ ผลํ.

๑๘๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกญฺชลิกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.