๘. อุตฺติยตฺเถรอปทานํ

๑๖๙. ‘‘จนฺทภาคานทีตีเร, สุสุมาโร อหํ ตทา;

สโคจรปฺปสุโตหํ [สโภชนปสุตาหํ (สฺยา. ก.)], นทีติตฺถํ อคจฺฉหํ.

๑๗๐. ‘‘สิทฺธตฺโถ ตมฺหิ สมเย, สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล;

นทึ ตริตุกาโม โส, นทีติตฺถํ อุปาคมิ.

๑๗๑. ‘‘อุปาคเต จ [อุปาคตมฺหิ (สฺยา. ก.)] สมฺพุทฺเธ, อหมฺปิ ตตฺถุปาคมึ;

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ, อิมํ วาจํ อุทีรยึ.

๑๗๒. ‘‘‘อภิรูห มหาวีร, ตาเรสฺสามิ อหํ ตุวํ;

เปตฺติกํ วิสยํ มยฺหํ, อนุกมฺป มหามุนิ’.

๑๗๓. ‘‘มม อุคฺคชฺชนํ สุตฺวา, อภิรูหิ มหามุนิ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, ตาเรสึ โลกนายกํ.

๑๗๔. ‘‘นทิยา ปาริเม ตีเร, สิทฺธตฺโถ โลกนายโก;

อสฺสาเสสิ มมํ ตตฺถ, อมตํ ปาปุณิสฺสสิ.

๑๗๕. ‘‘ตมฺหา กายา จวิตฺวาน, เทวโลกํ อาคจฺฉหํ;

ทิพฺพสุขํ อนุภวึ, อจฺฉราหิ ปุรกฺขโต.

๑๗๖. ‘‘สตฺตกฺขตฺตุญฺจ เทวินฺโท, เทวรชฺชมกาสหํ;

ตีณิกฺขตฺตุํ จกฺกวตฺตี, มหิยา อิสฺสโร อหุํ.

๑๗๗. ‘‘วิเวกมนุยุตฺโตหํ, นิปโก จ สุสํวุโต;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

๑๗๘. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ตาเรสึ ยํ นราสภํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ตรณาย อิทํ ผลํ.

๑๗๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺติโย [อุตฺติริโย (สี.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุตฺติยตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.