๗. ปุลินปูชกตฺเถรอปทานํ

๑๖๕. ‘‘วิปสฺสิสฺส ภควโต, โพธิยา ปาทปุตฺตเม;

ปุราณปุลินํ หิตฺวา [ฉฑฺเฑตฺวา (สี. สฺยา.)], สุทฺธปุลินมากิรึ.

๑๖๖. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุลินมทาสหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุลินทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๖๗. ‘‘ตึสติเม [ติปญฺญาเส (สี. สฺยา.)] อิโต กปฺเป, ราชา อาสึ ชนาธิภู;

มหาปุลินนาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๖๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุลินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุลินปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.