๕. อนฺนสํสาวกตฺเถรอปทานํ

๑๕๕. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ;

กญฺจนคฺฆิยสํกาสํ, พาตฺตึสวรลกฺขณํ.

๑๕๖. ‘‘สิทฺธตฺถํ โลกปชฺโชตํ, อปฺปเมยฺยํ อโนปมํ;

อลตฺถํ ปรมํ ปีตึ, ทิสฺวา ทนฺตํ ชุตินฺธรํ.

๑๕๗. ‘‘สมฺพุทฺธํ อภินาเมตฺวา, โภชยึ ตํ มหามุนึ;

มหาการุณิโก โลเก [นาโถ (สี.)], อนุโมทิ มมํ ตทา.

๑๕๘. ‘‘ตสฺมึ มหาการุณิเก, ปรมสฺสาสการเก;

พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๑๕๙. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ภิกฺขาทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๖๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนฺนสํสาวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อนฺนสํสาวกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.