๓. ปจฺจุคฺคมนิยตฺเถรอปทานํ

๑๑. ‘‘สีหํ ยถา วนจรํ, นิสภาชานิยํ ยถา;

กกุธํ วิลสนฺตํว, อาคจฺฉนฺตํ นราสภํ.

๑๒. ‘‘สิทฺธตฺถํ โลกปชฺโชตํ, สพฺพโลกติกิจฺฉกํ;

อกาสึ ปจฺจุคฺคมนํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๑๓. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ปจฺจุคฺคจฺฉึ นราสภํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปจฺจุคฺคมเน อิทํ ผลํ.

๑๔. ‘‘สตฺตตึเส [สตฺตวีเส (สี. สฺยา.)] อิโต กปฺเป, เอโก อาสึ ชนาธิโป;

สปริวาโรติ นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปจฺจุคฺคมนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปจฺจุคฺคมนิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.