๔. อพฺภญฺชนทายกตฺเถรอปทานํ

๑๔. ‘‘โกณฺฑญฺญสฺส ภควโต, วีตราคสฺส ตาทิโน;

อากาสสมจิตฺตสฺส [อกกฺกสจิตฺตสฺสาถ (อฏฺฐ.)], นิปฺปปญฺจสฺส ฌายิโน.

๑๕. ‘‘สพฺพโมหาติวตฺตสฺส, สพฺพโลกหิเตสิโน;

อพฺภญฺชนํ มยา ทินฺนํ, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๑๖. ‘‘อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป, อพฺภญฺชนมทํ ตทา [อมฺภญฺชนมทาสหํ (สฺยา.)];

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อพฺภญฺชนสฺสิทํ ผลํ.

๑๗. ‘‘อิโต ปนฺนรเส กปฺเป, จิรปฺโป นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อพฺภญฺชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อพฺภญฺชนทายกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.