๕. เอกญฺชลิกตฺเถรอปทานํ

๑๙. ‘‘อุทุมฺพเร วสนฺตสฺส, นิยเต ปณฺณสนฺถเร;

วุตฺโถกาโส มยา ทินฺโน, สมณสฺส มเหสิโน.

๒๐. ‘‘ติสฺสสฺส ทฺวิปทินฺทสฺส, โลกนาถสฺส ตาทิโน;

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, สนฺถรึ ปุปฺผสนฺถรํ.

๒๑. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กรึ ปุปฺผสนฺถรํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ.

๒๒. ‘‘อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ, อโหสึ มนุชาธิโป;

เอกอญฺชลิโก นาม, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกญฺชลิกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.