๓. จงฺโกฏกิยตฺเถรอปทานํ

๑๐. ‘‘มหาสมุทฺทํ นิสฺสาย, วสตี ปพฺพตนฺตเร;

ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน กตฺวาน [ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน’กาสหํ (อฏฺฐ.), ปจฺจุคฺคมนํ กตฺวาน (?)], จงฺโกฏก [จงฺโคฏก (สี.)] มทาสหํ.

๑๑. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน, สพฺพสตฺตานุกมฺปิโน [สยมฺภุสฺสานุกมฺปิโน (สฺยา.)];

ปุปฺผจงฺโกฏกํ ทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๑๒. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, จงฺโกฏกมทํ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, จงฺโกฏกสฺสิทํ ผลํ.

๑๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จงฺโกฏกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

จงฺโกฏกิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.