๒. ติลมุฏฺฐิทายกตฺเถรอปทานํ

๕. ‘‘มม สงฺกปฺปมญฺญาย, สตฺถา โลกคฺคนายโก;

มโนมเยน กาเยน, อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ.

๖. ‘‘สตฺถารํ อุปสงฺกนฺตํ, วนฺทิตฺวา ปุริสุตฺตมํ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, ติลมุฏฺฐิมทาสหํ.

๗. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ทานมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ติลมุฏฺฐิยิทํ ผลํ.

๘. ‘‘อิโต โสฬสกปฺปมฺหิ, ตนฺติโส [ขนฺติโย (สฺยา.)] นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติลมุฏฺฐิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติลมุฏฺฐิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.