๑. สุวณฺณพิพฺโพหนิยตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘เอกาสนํ อหมทํ, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ;

พิพฺโพหนญฺจ [พิมฺโพหนญฺจ (สี. ปี.)] ปาทาสึ, อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา.

๒. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, พิพฺโพหนมทาสหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พิพฺโพหนสฺสิทํ ผลํ.

๓. ‘‘อิโต เตสฏฺฐิเม กปฺเป, อสโม นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุวณฺณพิพฺโพหนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สุวณฺณพิพฺโพหนิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.