๙. อุปาคตาสยตฺเถรอปทานํ

๓๔. ‘‘หิมวนฺตสฺส เวมชฺเฌ, สโร อาสิ สุนิมฺมิโต;

ตตฺถาหํ รกฺขโส อาสึ, เหฐสีโล ภยานโก.

๓๕. ‘‘อนุกมฺปโก การุณิโก, วิปสฺสี โลกนายโก;

มมุทฺธริตุกาโม โส, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ.

๓๖. ‘‘อุปาคตํ มหาวีรํ, เทวเทวํ นราสภํ;

อาสยา อภินิกฺขมฺม, อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ.

๓๗. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ วนฺทึ ปุริสุตฺตมํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, วนฺทนาย อิทํ ผลํ.

๓๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุปาคตาสโย [อุปาคตหาสนิโย (สฺยา.), อุปาคตาหาสนิโย (ก.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุปาคตาสยตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.