๙. กุฏิทายกตฺเถรอปทานํ

๓๓. ‘‘วิปินจารี สมฺพุทฺโธ, รุกฺขมูเล วสี ตทา;

ปณฺณสาลํ กริตฺวาน, อทาสึ อปราชิเต.

๓๔. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปณฺณกุฏิกํ อทํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, กุฏิทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๕. ‘‘อฏฺฐวีเส [อฏฺฐตึเส (สฺยา.)] อิโต กปฺเป, โสฬสาสึสุ ราชาโน;

สพฺพตฺถ อภิวสฺสีติ, วุจฺจเร จกฺกวตฺติโน.

๓๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กุฏิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.