๑๐. อคฺคปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๓๗. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร;

โอภาสยนฺตํ รํเสน [รํสิยา (สฺยา.)], สิขินํ สิขินํ ยถา.

๓๘. ‘‘อคฺคชํ ปุปฺผมาทาย, อุปาคจฺฉึ นรุตฺตมํ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๓๙. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๔๐. ‘‘ปญฺจวีสติกปฺปมฺหิ, อโหสิ อมิโตคโต [อมิตวฺหโย (สี.)];

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๔๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อคฺคปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อคฺคปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

โถมกวคฺโค ฉพฺพีสติโม.