๘. ปณฺณทายกตฺเถรอปทานํ

๒๘. ‘‘ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ, วากจีรธโร อหํ;

อโลณปณฺณภกฺโขมฺหิ, นิยเมสุ จ สํวุโต.

๒๙. ‘‘ปาตราเส อนุปฺปตฺเต, สิทฺธตฺโถ อุปคจฺฉิ มํ;

ตาหํ พุทฺธสฺส ปาทาสึ, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ.

๓๐. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปณฺณมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปณฺณทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๑. ‘‘สตฺตวีสติกปฺปมฺหิ, ราชา อาสึ สทตฺถิโย [ยทตฺถิโย (สี. สฺยา.)];

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๓๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปณฺณทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปณฺณทายกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.