๗. มญฺชริปูชกตฺเถรอปทานํ

๒๓. ‘‘มญฺชริกํ กริตฺวาน, รถิยํ ปฏิปชฺชหํ;

อทฺทสํ สมณานคฺคํ, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ.

๒๔. ‘‘ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, ปรมาย จ ปีติยา;

อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคยฺห, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๒๕. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

๒๖. ‘‘อิโต เตสตฺตติกปฺเป, เอโก อาสึ มหีปติ;

โชติโย นาม นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มญฺชริปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มญฺชริปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.