๒. นาคเกสริยตฺเถรอปทานํ

๔. ‘‘ธนุํ อเทฺวชฺฌํ กตฺวาน, วนมชฺโฌคหึ อหํ;

เกสรํ โอคตํ [โอสรํ (สฺยา.), โอสฏํ (สี.)] ทิสฺวา, ปตปตฺตํ สมุฏฺฐิตํ.

๕. ‘‘อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคยฺห, สิเร กตฺวาน อญฺชลึ;

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ, ติสฺสสฺส โลกพนฺธุโน.

๖. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๗. ‘‘เตสตฺตติมฺหิ กปฺปมฺหิ [สตฺตสตฺตติเม กปฺเป (สฺยา.)], สตฺต เกสรนามกา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นาคเกสริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

นาคเกสริยตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.