๓. สาลปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๙. ‘‘อรุณวติยา นคเร, อโหสึ ปูปิโก ตทา;

มม ทฺวาเรน คจฺฉนฺตํ, สิขินํ อทฺทสํ ชินํ.

๑๐. ‘‘พุทฺธสฺส ปตฺตํ ปคฺคยฺห, สาลปุปฺผํ อทาสหํ;

สมฺมคฺคตสฺส พุทฺธสฺส, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๑๑. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิทาสหํ [ยํ ขชฺชกมทาสหํ (สี.), ยํ ขชฺชมภิทาสหํ (ก.) สาลปุปฺผนามกํ ขชฺชกํ วา ภเวยฺย];

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สาลปุปฺผสฺสิทํ ผลํ.

๑๒. ‘‘อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ, อโหสึ อมิตญฺชโล;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สาลปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.