๔. กิลญฺชทายกตฺเถรอปทานํ

๑๔. ‘‘ติวรายํ ปุเร รมฺเม, นฬกาโร อหํ ตทา;

สิทฺธตฺเถ โลกปชฺโชเต, ปสนฺนา ชนตา ตหึ.

๑๕. ‘‘ปูชตฺถํ โลกนาถสฺส, กิลญฺชํ ปริเยสติ;

พุทฺธปูชํ กโรนฺตานํ, กิลญฺชํ อททึ อหํ.

๑๖. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, กิลญฺชสฺส อิทํ ผลํ.

๑๗. ‘‘สตฺตสตฺตติกปฺปมฺหิ, ราชา อาสึ ชลทฺธโร [ชุตินฺธโร (สี.)];

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กิลญฺชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กิลญฺชทายกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.