๒. ภาชนปาลกตฺเถรอปทานํ

๕. ‘‘นคเร พนฺธุมติยา, กุมฺภกาโร อหํ ตทา;

ภาชนํ อนุปาเลสึ, ภิกฺขุสงฺฆสฺส ตาวเท.

๖. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ภาชนํ อนุปาลยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ภาชนสฺส อิทํ ผลํ.

๗. ‘‘เตปญฺญาเส อิโต กปฺเป, อนนฺตชาลินามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภาชนปาลโก [ภาชนทายโก (สี. สฺยา.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ภาชนปาลกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.