๑๐. วาสิทายกตฺเถรอปทานํ

๓๖. ‘‘กมฺมาโรหํ ปุเร อาสึ, ติวรายํ ปุรุตฺตเม;

เอกา วาสิ มยา ทินฺนา, สยมฺภุํ อปราชิตํ [สยมฺภุมฺหิปราชิเต (?)].

๓๗. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ วาสิมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, วาสิทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วาสิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วาสิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

อุทกาสนวคฺโค จตุวีสติโม.